GitLab Transcend Londen: mijn recap vanaf het podium.

Eventday: wachten tot je naam wordt genoemd.

De volgende ochtend begon rustig. Ontbijten, nog een kop koffie en daarna vooral wachten. Job zat inmiddels in de zaal, terwijl ik achter de schermen zat totdat ik het podium op mocht. Omdat het programma iets uitliep, duurde dat wachten langer dan verwacht. Op zo'n moment ga je toch nog even alles in je hoofd langs. Doe ik mijn verhaal wel goed? Vergeet ik niets? En dan ineens krijg je een seintje en is het zover.

Eerlijk gezegd verdwenen de zenuwen vrijwel meteen toen het gesprek eenmaal begon. Ik zat samen op het podium met Ryan van Compare the Market, Matteo van AWS en Gene Kim van IT Revolution en voor mijn gevoel vloog de tijd voorbij. Tijdens de sessie werd bovendien aangekondigd dat de gezamenlijke case van Cube en GitLab is vernieuwd, wat een extra bijzonder moment maakte. Wat ik pas later hoorde, vond ik misschien nog wel het leukste van de hele dag. Op kantoor in Oldenzaal hadden collega's een viewing party georganiseerd. Blijkbaar werd het stil zodra ik begon te praten. Dat idee alleen al maakte de ervaring achteraf nog mooier.

Wat me het meest is bijgebleven: context.

Als ik één thema uit Transcend moet kiezen, dan is het context. Vrijwel iedere presentatie en discussie kwam uiteindelijk terug op dezelfde gedachte: AI wordt pas echt waardevol als het begrijpt waar het mee werkt. Niet alleen de code, maar ook de achterliggende beslissingen, workflows, deployments en signalen uit productie bepalen of een agent goede keuzes kan maken. Dat voelde voor mij als een bevestiging van iets waar we bij Cube al langer in geloven. GitLab is voor ons niet zomaar een verzameling losse tools, maar de plek waar alles samenkomt.

Een paar dingen die ik interessant vond.

• Een aankondiging waar ik meteen enthousiast van werd, was GitLab Orbit. Daarmee wordt context uit code, work items, pipelines en productiegegevens samengebracht in een graph die AI-agents kunnen gebruiken. Daardoor hoeft een agent niet meer een complete repository door te spitten om iets te begrijpen, maar kan hij gericht de juiste context ophalen. Dat scheelt tijd, tokens en onnodig werk. Orbit zit nu in public beta en ik ben oprecht benieuwd hoe dit zich verder ontwikkelt.

• Ook de nieuwe aanpak van source code management voor AI-workloads vond ik interessant. In plaats van repositories volledig te clonen, kunnen agents server-side precies ophalen wat ze nodig hebben. Dat klinkt misschien als een technisch detail, maar het heeft veel impact op snelheid en schaalbaarheid.

• Daarnaast werd veel gesproken over governance. Hoe houd je grip op AI? Kun je zien welke acties een agent uitvoert en waarom? Dat zijn vragen waar wij zelf ook dagelijks mee bezig zijn.

• Minstens zo waardevol waren trouwens de gesprekken tussendoor. Onderzoekers van Stanford deelden nieuwe inzichten over developer-productiviteit en AI, gebaseerd op data van honderden organisaties. En bedrijven als Mercedes-Benz, Google Cloud en AWS gaven een kijkje in hoe zij deze ontwikkelingen toepassen. Dat soort praktijkverhalen hoor je niet elke dag.

De kernuitdagingen bleken vaak hetzelfde.

Wat me daarbij vooral opviel: ik sprak veel verschillende organisaties, tot bedrijven met duizenden developers aan toe. En hoe groot het verschil in omvang ook is, de kernuitdagingen bleken vaak hetzelfde. Hoe meet je wat AI je echt oplevert? Hoe bouw je vertrouwen op in wat het produceert? En hoe zorg je voor brede adoptie in de organisatie? Die vragen leven overal, of je nu klein of groot bent.

Het verschil zit vooral in de aanpak. Grote organisaties hebben met veel meer compliance te maken en zijn minder wendbaar. Daar zag je dat ze vaak een apart team inrichten dat zich volledig op deze transitie richt, waarna de bredere adoptie via dat team loopt. Wij zijn als Cube een stuk wendbaarder en doorlopen die overgang dus anders. Maar we lopen tegen precies dezelfde dingen aan. En juist dat maakte het zo waardevol om erover te sparren, of je nu tegenover een bedrijf met duizenden developers zit of een team van vijfenveertig.

Nog even naar het Partner Leadership Summit.

Later op de middag zijn Job en ik ook nog aangeschoven bij het Partner Leadership Summit van GitLab. Daar lag de focus meer op de samenwerking tussen GitLab en partners en hoe we gezamenlijk naar de toekomst kijken. Toen dat erop zat, hebben we nog even van Londen genoten. Een stuk wandelen, goed eten en de stad in voordat we de volgende ochtend alweer terug naar Nederland reisden.

Hoe wij hier zelf mee omgaan.

Wat ik vooral meeneem uit Transcend, is dat de toekomst niet draait om de zoveelste AI-tool. Het draait om de fundering waarop je die tools laat werken. Wij werken sinds 2018 met GitLab en zijn sinds 2024 officieel GitLab Channel Partner. In die tijd is GitLab uitgegroeid tot het hart van onze software development lifecycle.

We bouwen inmiddels onze eigen AI-agents op het Duo Agent Platform, zoals de Refinement Agent die al in productie draait, en koppelen tools als Claude via MCP. GitLab is daarbij onze centrale plek voor context, historie en besluitvorming. Het belangrijkste vind ik dat AI bij ons nooit buiten de bestaande processen om werkt. Alles loopt nog steeds via merge requests, security scans en geautomatiseerde tests. AI helpt ons sneller te werken, maar wel op een manier waarbij we de controle houden.

Terugkijkend.

Als ik terugdenk aan die dagen in Londen blijft niet alleen het podium hangen, maar vooral de gesprekken en de ideeën die ik heb meegenomen. Het was bijzonder om tussen zoveel experts uit de industrie te staan en namens Cube onze visie te mogen delen. En eerlijk gezegd gaf het ook veel energie om te zien hoeveel er op dit moment gebeurt rondom agentic AI. Ik ben benieuwd waar we over een jaar staan. Als deze week iets duidelijk maakte, dan is het dat de ontwikkelingen voorlopig nog lang niet stilstaan.