Hoe zwaar zijn je spieren eigenlijk? Wat maakt iemand een goede gravelbiker? Hoe val je zonder jezelf pijn te doen? En waarom wordt de één om 07.00 uur fluitend wakker, terwijl de ander dan liever nog even niet aanspreekbaar is? Zomaar een paar vragen die deze week bij Cube voorbij kwamen. Tijdens onze Vitaliteitsweek draaide het niet alleen om sporten: we gingen aan de slag met bewegen, herstel, slaap, ontspanning en werkplezier. En misschien minstens zo belangrijk: we ontdekten onze collega’s eens op een heel andere manier. Vijf dagen lang stapten we letterlijk en figuurlijk uit onze normale werkmodus.
Maandag: vitaliteit begint niet alleen met bewegen.
We begonnen de week gewoon op bekend terrein: onze eigen Cube gym. Iedere maandag hebben we al personal training, maar deze keer stond de training volledig in het teken van de Vitaliteitsweek. Met een vitaliteitscarrousel gingen we in duo’s langs verschillende blokken, waarin kracht en conditie elkaar afwisselden. Een uur lang werd er flink gezweet. En zoals je misschien zou verwachten van een groep collega’s die samen sport: het woord competitie viel niet officieel, maar was toch duidelijk aanwezig.Tussen de oefeningen door was er ook ruimte om na te denken over wat vitaliteit eigenlijk betekent. We kregen verschillende stellingen over ons lichaam en gezondheid voorgeschoteld. Want hoeveel weten we eigenlijk over ons eigen lichaam? En zijn onze spieren nou echt zwaarder dan vet? We sloten de training af met iets wat misschien niet direct voor de hand ligt na een uur sporten: ademhaling. Na alle inspanning bewust vertragen. Even uit de actiestand komen. Voelen dat je hartslag weer zakt en je lichaam terugkomt naar rust. En dat bleek eigenlijk een mooie start van de week. Vitaliteit gaat niet alleen over aan kunnen staan. Minstens zo belangrijk is weten hoe je weer uit die actiestand komt.
Dinsdag: van onzeker op de fiets naar meer vertrouwen.
Op dinsdag stond er iets heel anders op het programma: gravelbiken. En niet met zomaar een instructeur. We kregen een clinic van voormalig profrenner Erwin Nijboer, tevens de vader van onze collega Mick. Voor we zelf op de fiets stapten, kregen we op kantoor eerst een presentatie van Erwin. Hij vertelde over zijn eigen ervaringen in het wielrennen en nam ons mee in wat we tijdens de clinic gingen doen. Daarna was het tijd om het zelf te ervaren.
We fietsten richting het Hulsbeek, waar verschillende oefeningen op ons lagen te wachten. Behendigheid stond centraal: korte bochten maken, stil kunnen staan, lastige bochten nemen en je fiets goed onder controle houden. Op papier klinkt dat allemaal behoorlijk overzichtelijk. In de praktijk bleek dat een ander verhaal. Er werd geoefend, gelachen en hier en daar ook gevallen. Sommige collega’s begonnen zichtbaar wat onzeker of voorzichtig aan de oefeningen. Een gravelbike voelt toch anders wanneer je hem bewust door een lastige bocht moet sturen of wanneer je op een parcours ineens je balans moet houden, zeker als je voeten vastzitten.
Daarna gingen we de baan op en kwamen ook klimmen en afdalen aan bod. Naarmate de training vorderde, zag je letterlijk verschil. Waar iemand aan het begin nog wat angstig op de fiets zat, ging diezelfde persoon later veel zelfverzekerder door de bochten. Natuurlijk ben je na één middag geen prof (zoals Erwin) en blijft behendigheid vooral een kwestie van oefenen. Maar het was wel een mooie eye-opener: je kunt niet alleen trainen om harder te fietsen, maar ook om je fiets beter te beheersen. We eindigden de middag met modder, de nodige spierpijn en vooral: een stuk meer vertrouwen op de fiets.
Woensdag: leren vallen tijdens judo.
Woensdag verruilden we de fietsen voor judopakken. We reisden af naar Dedemsvaart, waar de pakken al voor ons klaarlagen (dank Team Optimize!). De eerste uitdaging van de dag? De witte band goed omknopen. Voor sommigen was dat al bijna een teamsport. De training werd gegeven door sensei Roy en onze eigen collega Bart, allebei in het bezit van een zwarte band. We leerden verschillende technieken en worpen, maar begonnen vooral met iets wat je normaal gesproken juist probeert te voorkomen: vallen.
Bij judo leer je hoe je gecontroleerd kunt vallen en hoe je de impact daarvan beperkt. Daarna kwamen de worpen: ziet er makkelijk uit, totdat je zelf op de mat staat en tegelijkertijd moet nadenken over je houding, je armen, je benen en de beweging van degene tegenover je. Tijdens het oefenen probeerden we allemaal tegelijk te onthouden welke voet waar moest staan, welke kant je op moest draaien en wanneer je precies de beweging moest inzetten.
Het resultaat? Op een gegeven moment waren er vooral heel veel armen en benen in beweging en wist je niet meer helemaal zeker welk been eigenlijk van wie was. (Bijna) iedereen begon als beginner en iedereen moest even zoeken naar de juiste beweging. Je leert daardoor niet alleen de sport kennen, maar merkt ook hoe belangrijk het is om elkaar te vertrouwen. Je moet letterlijk op elkaar kunnen rekenen wanneer iemand je gaat werpen of wanneer jij degene bent die de ander uit balans brengt.
En daar zit ook een interessante gedachte achter judo. Ju staat voor zacht, soepel of meegevend. Do betekent weg, pad of levenshouding. Het gaat dus niet om winnen door de meeste brute kracht te gebruiken. Juist door mee te bewegen en de kracht van de ander te gebruiken, kun je iemand uit balans brengen. Niet harder duwen als iets niet lukt, maar soms juist anders bewegen. Een mooie gedachte om mee te nemen. Zeker buiten de judomat.
Donderdag: wie is er eigenlijk competitief?
Na drie dagen met behoorlijk wat nieuwe ervaringen was het donderdag tijd voor een sport die bij veel collega’s waarschijnlijk iets bekender is: padel. Onze ervaren padeller en collega Amber gaf een clinic op de padelbaan die we sponsoren bij PadelTown De Lutte. We begonnen met de basis. Hoe werkt het spel? Hoe gebruik je de wand? Hoe positioneer je jezelf? En welke technieken en slagen heb je nodig om de bal een beetje fatsoenlijk terug te krijgen? Daarna mochten we het zelf proberen.
Twee uur lang wisselden we oefeningen, technieken en wedstrijden af. En ondertussen werd er natuurlijk ook genoeg gelachen. Ballen die compleet de verkeerde kant op gingen, onverwachte punten en af en toe iemand die tóch net iets fanatieker bleek dan vooraf gedacht. Kortom: een sportieve middag, weer een nieuwe vaardigheid erbij en een aantal collega’s die we voortaan misschien nét iets minder moeten onderschatten.
Vrijdag: een dag vol prikkels én herstel.
Na vier dagen bewegen, sporten en nieuwe dingen leren, was het vrijdag tijd voor een ander belangrijk onderdeel van vitaliteit: slaap en herstel. De dag begon met onze hackathon. Een dag vol nadenken, overleggen, nieuwe ideeën en proberen tot een goed idee te komen voordat iemand anders met een nóg beter idee komt. Kortom: ook onze hersenen kregen het nodige te verduren.
En tussen al dat gehack en nadenken door moest er natuurlijk gegeten worden. We hebben bij Cube de luxe van een wekelijkse patatdag (lekker!). Want een gezond eetpatroon betekent wat ons betreft niet dat álles 100% gezond hoeft te zijn. Voor de Vitaliteitsweek maakten we alleen een uitzondering en schoven we de patat even aan de kant voor versbereide broodjes. Ook die verdwenen overigens vrij vlot.
Hoe krijg je je brein weer in de ruststand?
Na de lunch doken we tijdens een kennissessie van slaapexpert Nancy Harms in de wereld van slaap. We leerden meer over ons bioritme en chronotype, slaapdruk en de invloed van onder andere licht en melatonine. Ook kregen we praktische tips om onze slaapkwaliteit te verbeteren en makkelijker op te staan. Vooral het idee dat niet iedereen hetzelfde slaapritme heeft was interessant. De één staat ’s ochtends fris en fruitig naast zijn bed, terwijl de ander eerst even moet onderhandelen met de wekker. En dat blijkt dus niet alleen een kwestie van karakter te zijn.
De sessie werd gevolgd door een leuke actie van Hilding Anders. Met een mooie kortingsvoucher kregen we de mogelijkheid om ook thuis met onze nachtrust en slaaphygiëne aan de slag te gaan en gebruik te maken van hun merken Eastborn en Pullman.
Zo sloten we de week af met misschien wel de belangrijkste boodschap: vitaal zijn betekent niet dat je iedere dag maximaal moet presteren. Soms betekent het juist dat je weet wanneer je even gas terug moet nemen. En na een week met een workout, gravelbike, judo, padel én een hackathon weten wij inmiddels in ieder geval weer waarom dat best belangrijk is.
Vitaliteit stopt niet na vrijdag.
Een Vitaliteitsweek is natuurlijk leuk. Je probeert nieuwe sporten uit, leert nieuwe dingen en krijgt weer eens een andere kijk op gezondheid en energie. Maar het belangrijkste is misschien wel dat vitaliteit niet iets is wat je één week per jaar zou moeten doen. Daarom proberen we er bij Cube ook op andere momenten aandacht voor te hebben.
Onze werkomgeving speelt daar bijvoorbeeld een rol in. Op kantoor hebben we veel aandacht voor een prettige en gezonde werkplek, met veel licht en groen, maar ook met praktische faciliteiten zoals zit-stabureaus, schermen op de juiste hoogte en ergonomische stoelen. Daarnaast vinden we het belangrijk dat er binnen teams een open en prettige sfeer is. Vitaliteit gaat immers niet alleen over je lichaam. Je prettig voelen bij de mensen met wie je werkt, ruimte hebben om jezelf te zijn en weten dat je bij collega’s terecht kunt, dragen minstens zo goed bij aan hoe je je voelt gedurende een werkdag.
Ook flexibiliteit helpt daarbij. Met flexibele werktijden is er bijvoorbeeld meer ruimte om je werkdag aan te laten sluiten bij wat voor jou werkt. Ben je van nature geen ochtendmens? Dan hoef je niet per se om 08.00 uur fris en fruitig achter je laptop te zitten. En we hebben bewust extra ruimte voor pauze: bovenop het reguliere halfuur hebben we nog een halfuur betaalde pauze. Niet om nóg sneller door je werk heen te gaan, maar juist om even afstand te nemen. Even wandelen, voetballen, darten, koffie drinken, met een collega kletsen. Of gewoon helemaal niets. Die momenten lijken misschien klein, maar juist gedurende een drukke werkdag kunnen ze helpen om even uit de werkmodus te komen.
Ook ontwikkeling hoort bij vitaliteit.
Bij Cube kijken we bovendien breder naar ontwikkeling. Tijdens onze hackathons is er ruimte om nieuwe kennis op te doen en met andere onderwerpen bezig te zijn dan waar je normaal gesproken dagelijks aan werkt. En natuurlijk is er onze eigen gym, waar we iedere week personal training hebben. Daarnaast wordt er regelmatig samen gesport en zorgen we twee keer per week voor vers fruit op kantoor. Niet omdat we ineens alleen nog maar gezond willen eten, maar omdat al die kleine dingen samen bijdragen aan een werkomgeving waarin goed voor jezelf zorgen net wat makkelijker wordt.
Vitaliteit zit in de balans.
Als we iets meenemen uit deze week, is het wel dat vitaliteit veel breder is dan alleen sporten. Het zit in bewegen, maar net zo goed in herstel. In goed slapen, bewust ademhalen, nieuwe dingen proberen en uit je comfortzone stappen. Maar ook in plezier maken en verbinding. Juist die afwisseling maakte deze week zo waardevol. We werden uitgedaagd, leerden nieuwe dingen en ontdekten ondertussen weer nieuwe kanten van elkaar. En misschien is dat uiteindelijk wel waar vitaliteit om draait: goed voor jezelf zorgen, zodat je de energie houdt voor de dingen die je belangrijk, leuk of uitdagend vindt. De Vitaliteitsweek was een mooie aanleiding om daar samen bij stil te staan. Maar de aandacht voor vitaliteit stopt natuurlijk niet na deze week, die nemen we gewoon mee.
Ook werken in een omgeving waar vitaliteit telt?
Lijkt het je leuk om onderdeel te worden van ons teams? Of misschien wil je eerst gewoon eens weten wie we zijn en hoe we werken. Laat je gegevens achter, dan nemen we contact met je op.
Dit sluit mooi aan...
Zon, avontuur en teambuilding: Cube in Málaga.
App battle: React Native vs Flutter 🥊
